Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 

Forum > zelfmoord

 
Suzanna

Suzanna

Het was koud die ene ochtend in november
Iedereen sliep nog, alles was stil
Het had die nacht geregend
En de rails voelde koud aan
Ze kon zich nog bedenken
En weer naar huis toe gaan
Maar wat moest zij daar zoeken
Haar leven stelde niets voor
Nee, dit keer wist ze het zeker
Ze zette dit door
De gedachten aan vroeger
Deden haar pijn
Waarom kon zij niet als anderen
Gewoon, normaal zijn
Ze keek om zich heen
Dit zag zij voor de laatste keer
Als eenmaal de trein voorbij zou zijn
Dan was zij er niet meer
maar de trein naderde en dat maakte haar bang
langzaam
gleed er een traan over haar wang
rillingen liepen over haar rug
laat het vlug gaan, heel erg vlug
ze lag daar en keek naar de aankomende trein
ze keek recht in de dood
zou ze er gelukkiger zijn?
Een klap, een gil
En toen was het voorbij
Ze is dapper gestorven
Nu is ze vrij

Gerommel in de verte
De trein was lang en groot
Ze probeerde dit alles te zien
Als een enkeltje….
…. Naar de dood
3 mei 2007, 17:04
Marco L.

Marco

^o) :( ik mag hopen dat je geen inspiratie vanuit je naaste omgeving hebt gehad..

Mooi gedicht, pijnlijk gevoelig (en vooral moeilijk) onderwerp.
4 mei 2007, 12:56
Suzanna

Suzanna

bedankt;) maar t komt door een vriend van een vriend van een klasgenootje van mij:p maar k maak altijd gedichten over zelfmoord;)
4 mei 2007, 17:12
Marco L.

Marco

t houdt je blijkbaar bezig.. Zolang je de daad maar niet bij je woorden voegt :mouth: :please:
4 mei 2007, 18:17
Joop

Jopenmind

Echt pakkend..wat ook maar de grondslag is. Soms kun je over bepaalde dingen goed schrijven ook al ....is het niet van toepassing op jezelf.
5 mei 2007, 03:12
Suzanna

Suzanna

dat is het.., Jopenmind heeft gelijk;)
5 mei 2007, 08:43
Marco L.

Marco

gelukkig maar ;)
5 mei 2007, 14:51
Iris

Iris

Wauw! Ik sta versteld! Ik heb hem wel 3 keer overgelezen. Heel mooi!
16 mei 2007, 14:56
Suzanna

Suzanna

dank je wel:)
16 mei 2007, 17:58
Animador

Animador

Mooi gedicht, vol gevoel dat je kan raken tot het bot
22 mei 2007, 16:43
Suzanna

Suzanna

dank je wel... maar waar woonde die vriendin dan?
14 jun 2007, 16:24
Suzanna

Suzanna

oo o0wkeej
14 jun 2007, 17:30
Karin

Karin

Hai,

Dit gedicht raakte me echt, omdat het zo herkenbaar was voor een persoon die ik ken. Die heeft ook een enkeltje naar de hemel genomen. Ik zeg bewust: ken, omdat die persoon voor altijd in mijn hart zal blijven.
Echt heel helder geschreven. Een pakkend gedicht inderdaad.
Mijn complimenten!

Hartelijke groeten van mij.
16 jun 2007, 23:41
Amanda

Amanda Remo en Dano

inderdaad dit is een heel mooi gedicht ik moest echt even een traantje weg pinken de rillingen lopen nog over mijn rug.
20 jun 2007, 19:27
Joriene

Joriene!

ik krijg tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel!:| je stijl van schrijven is beetje mijn stijl, echt mooi!
25 jun 2007, 19:54
 
OnderwerpGestart doorReactiesLaatste  
Zonder Twijfel
Joris Witjens
0 10 nov 2010, 00:39
Gedichten van Es
Esther
1 7 aug 2010, 19:35
Blind
Marloes
0 6 jan 2010, 20:22
Sporen
Esther
0 4 mei 2009, 07:54
Verdoemd in de hemel
David De Vreer
1 4 apr 2009, 19:08
De Wereld van Ik
Ynskje
1 28 mrt 2009, 22:07
Pauze
Jochem Van Eijsden
0 3 mrt 2009, 16:21
Anderdaags
Jochem Van Eijsden
0 3 mrt 2009, 16:00
Opgelost
Jochem Van Eijsden
0 3 mrt 2009, 15:57
Kunstbende 2009 taalwedstrijd
Kunst
0 25 feb 2009, 14:32