Soms sta ik eens stil,
bij mijn eigen geest mijn eigen wil.
De honger naar het schrijven,
het steeds maar weer in de geest verblijven.
Het steeds weer ervaren,
de gedachten de spinsels die mijn geest me doen ontwaren.
Filosofie, poezie , de menselijke geest,
heb ik me niet gehouden bij de juiste leest?
Schoenmaker ken uwen ... je snapt het welSmiley
Soms zou ik er professioneel wel eens mee aan de slag willen,
maar als ik dat doe zal dan de honger misschien stillen?
Wordt het dan het simpele ontleden,
of wordt ik dan een schrijver die zijn zonden heeft en moest beleden?
OM